Implant to tytanowa śruba (metal akceptowalny przez tkanki ludzkiego organizmu.) wkręcana przez implantologa w kość szczęki (lub żuchwy).
Implant zastępuje zatem korzeń zęba. Dzięki unikalnym własnościom tytanu między kością a implantem zachodzi proces tzw. osseointegracji, czyli bardzo ścisłego obrośnięcia wszczepu kością. Dzięki osseointegracji możliwe jest wieloletnie użytkowanie prac protetycznych osadzonych na implantach. Dopiero przymocowana do samego implantu porcelanowa korona stanowi wraz z nim kompletną rekonstrukcję zęba.
Zalety:
- trwałość,
- komfort użytkowania,
- nie powoduje uszkodzeń zębów sąsiadujących,
- powstrzymuje zanik kości,
- bardzo duża trwałość uzupełnienia (20 lat),
- nie różnią się wyglądem od naturalnych zębów,
- czuje się je w jamie ustnej tak samo jak naturalne zęby,
- pozwalają na mocne i pewne osadzenie protezy.
Wady:
- sztuczny korzeń zęba wprowadzony jest do kości,
- procedura zajmuje od 4 do 7 miesięcy,
- wysoka cena.
Utracenie zębów wymaga odtworzenia. Pozostawienie pustego miejsca bez zęba i bez uzupełnienia wywołuje poważne konsekwencje, chociażby:
- zęby sąsiadujące z bezzębnym odcinkiem dziąsła zmieniają swoje położenie,
- zwiększają się obszary między pozostałymi zębami,
- zmiana położenia dotyczy także zębów przeciwstawnych, które wysuwają się w kierunku bezzębnego dziąsła
- higiena zębów staje większym utrudnieniem, co prowadzi do próchnicy i chorób przyzębia
- w miejscu usuniętego zęba postępuje zanik kości wyrostka zębodołowego, co prowadzi do powstawania zmian w wyglądzie twarzy – zapadnięte policzki i wargi, obniżona wysokość dolnego odcinka twarzy (postarza twarz),
- spada efektywność żucia, co powoduje dyskomfort i może prowadzić do chorób układu pokarmowego,
- powstaje podwyższone ryzyko obciążenia pozostałych zębów, przez co ścierają się one w dużo szybszym tempie,
- uśmiech na twarzy traci na wyglądzie.
Implanty nie są jedynym dostępnym rozwiązaniem uzupełnienia straconych zębów. Jednak, w porównaniu z innymi sposobami, posiadają cały szereg zalet, dzięki którym ta metoda jest najbardziej przyjazna i właściwa dla pacjenta.